Eyvallah

Eyvallah

Ne hikmettir bilmiyorum bu sıra biraz fazla celâlliyim. Oysa “eyvallah” deyip geçsem daha kârlı olurdum.

Çünkü Eyvallah;
Uçsuz bucaksız olup içinde onlarca duygu barındıran bir kelime.

Bazen bir kabulleniş, bazen bir boş veriş, bazen de bir vazgeçiş; çoğu zaman da teslimiyet.

Her halükârda anlatıyor tüm söylemek istediklerini.

Sert görünümün altında bir o kadar duygusal bir ruh hali.

Çok dile gelmeyen, bitişleri sevmeyen.

Sineye çekişin de, kopacak kıyametin de habercisi.

Nereye çeksen oraya gidiyor.

“Oysa ki sen” diye başlayan her cümlenin sonuna bir “Eyvallah”gerekirmiş. Bunu da yeni öğrendim…

Velhasıl,

Başımıza her ne gelirse “EYVALLAH” deriz.

Bir kelime ama milyonlarca anlam…

Anlayana, anlamak isteyene yüreği ile dinleyene, yüreğe hitap edene…

Yorgun düşer ruhun, dilin ben diyorsa.

Büyüklük karşındakine eyvallah diyebilmekmiş oysa.
İnsan saça ak düşünce anlıyor.

Selam ve dua ile…